Algofobia jest zaburzeniem lękowym, które prowadzi do nerwicy. Jej objawami jest przyspieszone bicie serca, uczucie suchości w ustach, a także poczucie, że traci się kontrolę nad samym sobą. Zachowanie takiej osoby można porównać do choroby psychicznej. Wówczas lęk fobiczny współgra z postępującą depresją. U chorego na algofobię zauważyć można objawy psychosomatyczne, które mają podłoże nerwowe. W przypadku osób, które zmagają się z algofobią występuje uporczywy lęk przed najprzeróżniejszymi przedmiotami, typowymi bądź nietypowymi życiowymi sytuacjami, a także zwykłymi zjawiskami, z którymi chory sobie nie radzi i zaczyna unikać sytuacji, które mogą wywołać u niego jakieś lęki, obawy i utrudniać mu prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie. Cierpiący na algofobię zaczyna się izolować i nie wychodzić poza “cztery ściany”, jego życie staje się monotonne i powoli zaczyna zrywać kontakty z najbliższymi. Podsumowując algofobię wywołują najprzeróżniejsze sytuacje bądź obiekty, które są inne dla danej osoby, bowiem każda z nich przeżywa swój zewnętrzny lęk na różny sposób. W algofobii zadziwiające jest to, że przedmioty czy sytuacje, których obawiają się chorzy nie są w zupełności niebezpieczne.